MerQuR+Başvuru Kitabı

156. Yatırım Performansı Ölçüleri

Analiz kimliği: yatirim_performansi · Menü adı: Yatırım Performansı Ölçüleri · Panel: gui/panels/analyses/yatirim_performansi_panel.py · Motor: stats/yatirim_performansi.py, run_performans (satır 218–); Ledoit–Wolf testi lw_testi (189–215); ölçü kodları OLCULER (73–74)

156.1 Ne işe yarar

Bir fonun ya da hisse getiri serisinin ne kadar iyi performans gösterdiğini riske göre ölçer. Tek başına getiri yetmez; aynı getiriyi daha az riskle sağlayan seri daha iyidir. Analiz şu ölçüleri verir:

  • Risk ayarlı: Sharpe, Sortino, Treynor, Jensen alfa, bilgi oranı, izleme hatası, Omega.
  • Çekilme temelli: maksimum çekilme, Calmar, Sterling (iki tanım), çekilme tablosu.
  • Test ve güven aralığı: Sharpe eşitliği testi (Jobson–Korkie, Memmel düzeltmeli), Sharpe için Lo (2002) ve bootstrap güven aralığı, isteğe bağlı Ledoit–Wolf (2008) bootstrap testi.
\text{Sharpe}=\sqrt F\;\frac{\overline{r-r_f}}{s(r-r_f)},\qquad \text{Sortino}=\sqrt F\;\frac{\bar r-\text{MAR}}{DD},\qquad \text{Jensen }\alpha:\ r-r_f=\alpha+\beta(b-r_f)+\varepsilon
  • F: yılda dönem sayısı; r_f, MAR: dönemlik risksiz ve asgari kabul edilebilir getiri; b: referans (endeks) getirisi.
  • DD=\sqrt{\overline{\min(r-\text{MAR},0)^2}}: aşağı sapma (paydada toplam gözlem sayısı).

Ne zaman kullanılır? Fon karşılaştırması, portföy yöneticisi değerlendirmesi, stratejinin geçmiş performansı.

Ne zaman kullanılmaz?

  • Geleceğe dönük portföy kurmak istiyorsanız: Portföy Optimizasyonu (155).
  • Kuyruk riski ve yasal sermaye gereksinimi: Riske Maruz Değer ve Beklenen Kayıp (157).
  • Çok az gözlemle (yıllıklandırma çarpanı için kısa seriler): ölçüler çok gürültülüdür; güven aralığına bakın.

Sık karıştırılan analizler. Sharpe toplam riski, Treynor yalnız sistematik riski (\beta) kullanır; Jensen alfa piyasa getirisini aşan kısımdır. Bilgi oranı referansa göre aktif getiri / izleme hatasıdır.

156.2 Varsayımlar ve veri türü

Varsayım Ne demek MerQur'da nasıl denetlenir
Getiriler aynı periyotta Haftalık, aylık, günlük. Yılda dönem sayısı girilir.
Bağımsız ve normal getiri Jobson–Korkie ve Lo aralığı için. Normallik ayrıca Jarque–Bera ile gösterilir; şüpheliyse Ledoit–Wolf testi açılır.
Referans verilirse Treynor, Jensen, bilgi oranı için. Referans yoksa bu ölçüler yazılmaz.
Yeterli çekilme Çekilme tablosu için. Hiç düşüş yoksa not yazılır.

Eksik değer. Eksik getirili satırlar atılır ve sayısı raporlanır. Uç durumlar: fon yoksa, aynı fon iki kez seçilmişse hata; örneklem 36 aydan kısaysa Calmar tüm örneklemle hesaplanır ve not yazılır.

156.3 Parametreler

Varsayılanlar yatirim_performansi_panel.py içindeki read_options kodundan okunmuştur.

Arayüz adı Varsayılan Ne yapar Sonucu nasıl değiştirir
Fonlar, referans, tarih — Getiri sütunları, endeks, zaman. —
Veri türü, birim Basit, oran Basit ya da logaritmik; oran ya da yüzde. —
Yılda dönem sayısı 12 12, 52, 252. Yıllıklandırma.
Yıllıklandırma yöntemi Geometrik (\prod(1+r))^{F/n}-1 ya da F\bar r. Yıllık getiri; risksiz ve MAR dönüşümü.
Sharpe, Sortino, bilgi oranı yöntemi Aritmetik \sqrt F\,\overline{\text{artık}}/s ya da geometrik. Oranlar.
Calmar penceresi Son 36 ay Young (1991) ya da tüm örneklem. Calmar.
Risksiz getiri kaynağı, sabit Sabit, 0 Yıllık sabit ya da bir sütun. Sharpe, Treynor, Jensen.
MAR 0 Yıllık; Sortino ve Omega eşiği. Sortino, Omega.
Çekilme tablosu (n) 5 En derin çekilme sayısı. Sterling (en derin n), tablo.
Sterling ek 0,10 Klasik Sterling paydasına ek. Sterling (klasik).
Sharpe eşitliği testi açık Jobson–Korkie, Memmel. Ek tablo.
Sharpe güven aralığı açık Lo ve bootstrap. —
Bootstrap tekrar sayısı, blok, tohum 2000, 1, 12345 Bağımsız ya da durağan blok bootstrap. GA.
Ledoit–Wolf testi kapalı Sharpe farkı için sağlam test. Ek tablo.
Güven düzeyi %95 — GA.

156.4 Veri örneği

Tıp veri setinde fon getirisi bulunmadığından, Dow Jones 30 haftalık getirileri kullanılır (tests/data/fin_performans_dji_haftalik.csv; AA, IBM, T ve endeks; 1987-03-27 – 2009-01-30; n=1141 hafta). Soru: hangi hisse endekse göre risk ayarlı olarak daha iyi? Ayarlar: F=52, risksiz oran 0{,}02, MAR 0{,}03, referans endeks, bootstrap 200, tohum 3.

156.5 Formüller ve hesap adımları

Dönemlik dönüşüm. Yıllıklandırma geometrikse (varsayılan) risksiz ve MAR dönemliğe (1+a)^{1/F}-1; aritmetikse a/F ile çevrilir.

Yıllık getiri ve oynaklık. \bar R_{yil}=(\prod(1+r_t))^{F/n}-1; oynaklık s(r)\sqrt F.

Sharpe. s_p=\overline{r-r_f}/s(r-r_f) (n-1 paydalı); yıllık =\sqrt F\,s_p (Sharpe, 1994; Lo, 2002).

Sortino. DD paydası n toplam gözlem sayısıdır (Sortino ve Forsey, 1996; Kidd, 2012).

Treynor ve Jensen. \beta ve \alpha r-r_f'nin b-r_f üzerine EKK regresyonudur. Treynor =(\bar R_{yil}-r_{f,yil})/\beta. Jensen \alpha_{yil}=(1+\alpha)^F-1 (geometrikte) ya da F\alpha (aritmetikte).

İzleme hatası, bilgi oranı. TE=s(r-b)\sqrt F; IR=\sqrt F\,\overline{r-b}/s(r-b).

Çekilme. Servet endeksi W_t=\prod_{s\le t}(1+r_s) (W_0=1) ve önceki zirvesi M_t=\max_{s\le t}W_s; çekilme W_t/M_t-1. Calmar = son 36 ayın yıllık getirisi /\,|\mathrm{MDD}| (o pencerede). Sterling (klasik) =\bar R_{yil}/(|\mathrm{MDD}|+0{,}10); Sterling (n) =\bar R_{yil}/\overline{|\text{en derin }n\text{ çekilme}|}.

Omega. \sum\max(r-L,0)/\sum\max(L-r,0), L dönemlik MAR (Keating ve Shadwick, 2002).

Sharpe eşitliği (Jobson–Korkie, Memmel düzeltmeli). Dönemlik Sharpe oranları s_1,s_2 ve korelasyon \rho:

z=\frac{s_1-s_2}{\sqrt{V}},\qquad V=\frac1n\Big[2(1-\rho)+\tfrac12\big(s_1^2+s_2^2-2s_1s_2\rho^2\big)\Big]

Koddaki tercih: yıllıklandırma ve oranlar

Yıllıklandırılmış getiri varsayılanı geometriktir (GIPS), oranlar (Sharpe, Sortino, bilgi) için ayrı seçenek vardır ve varsayılan aritmetiktir; böylece Sharpe, ortalama artık getirinin standart sapmasına oranı olarak kalır (Sharpe, 1994). Sterling'in tanımını belirleyen bir yayın bulunamamıştır; ek (0{,}10) ve biçim kullanıcı seçimidir (yatirim_performansi.py:44–68).

Bağımsız ve normal getiri varsayımı

Jobson–Korkie testi ve Lo (2002) aralığı bağımsız (ve normal) getiri varsayar. Getiri serisinde çarpıklık, basıklık ya da otokorelasyon varsa (burada Jarque–Bera tüm serilerde p<0{,}0001) Ledoit–Wolf (2008) bootstrap testi daha güvenilirdir.

156.6 Elle hesap

Bağımsız numpy betiği (dogrulama/cilt9/performans.py), AA hissesi, F=52, r_f=1{,}02^{1/52}-1, MAR =1{,}03^{1/52}-1.

Adım 1 — Getiri. \prod(1+r)-1=1{,}3116; yıllık geometrik =0{,}03893; oynaklık 0{,}36689.

Adım 2 — Sharpe. Dönemlik s_p=0{,}033185; yıllık \sqrt{52}\times0{,}033185=0{,}23930.

Adım 3 — Sortino. DD ile yıllık Sortino =0{,}30093.

Adım 4 — Treynor, Jensen. Regresyon: \alpha=-0{,}000566, \beta=1{,}2139; Treynor =(0{,}03893-0{,}02)/1{,}2139=0{,}01559; Jensen yıllık =(1+\alpha)^{52}-1=-0{,}02903.

Adım 5 — Çekilme. Maksimum çekilme -0{,}8291.

Adım 6 — JK–Memmel. \rho=0{,}6831; z=-1{,}3428; p=0{,}1793.

156.6.1 Doğrulama: MerQur, Python ve R

Ölçü (AA) MerQur Bağımsız Python Sonuç
Yıllık getiri (geo.), oynaklık 0,0389; 0,3669 0,038926; 0,366892 ✓
Sharpe (yıllık) 0,2393 0,239303 ✓
Sortino (yıllık) 0,3009 0,300926 ✓
\beta, Treynor, Jensen \alpha 1,2139; 0,0156; −0,0290 1,213865; 0,015592; −0,029029 ✓
Maksimum çekilme −0,8291 −0,829092 ✓
JK–Memmel z, p −1,343; 0,1793 −1,342780; 0,179343 ✓

Test takımı ayrıca tseries::maxdrawdown, moments ve lm ile (R) doğrulamıştır (tests/data/fin_ref_performans.json; tests/test_v280_yatirim_performansi.py). Bu çalışmada R yeniden çalıştırılmamıştır.

156.7 Çıktıyı okuma

Performans ölçüleri                         AA      IBM        T  endeks (referans)
yıllıklandırılmış getiri (geometrik)   0,0389   0,0625   0,0860             0,0994
Sharpe oranı (yıllık)                  0,2393   0,2857   0,3670             0,4678
Sortino oranı (yıllık)                 0,3009   0,3637   0,4955             0,5961
beta                                   1,2139   0,8778   0,7031                  -
Jensen alfa (yıllık)                  -0,0290  -0,0031   0,0311                  -
maksimum çekilme                      -0,8291  -0,6893  -0,6344            -0,5447
Sharpe oranı eşitliği testi: AA / endeks  fark -0,2285  z -1,343  p 0,1793
Öğe Ne yazar Nasıl yorumlanır
Sharpe, Sortino Risk ayarlı getiri. Yüksek iyi; Sortino yalnız aşağı riski sayar.
\beta, Jensen \alpha Piyasa duyarlılığı ve aşırı getiri. \alpha>0 piyasayı aşan getiri.
Maks. çekilme, Calmar En derin düşüş. Hisselerin çekilmesi 63–83 %'tür.
Sharpe eşitliği testi İki Sharpe'ın farkı. p>0{,}05: fark rastlantı olabilir.
Lo ve bootstrap GA Sharpe belirsizliği. Aralık geniş; sıralama güvenilir değil.

Bu örnekte endeksin Sharpe'ı (0{,}468) üç hisseden de yüksektir, ama fark anlamlı değildir (p=0{,}18 AA, p=0{,}32 IBM, p=0{,}62 T). Bootstrap güven aralıkları geniştir ve çoğu sıfırı içerir.

Üç hisse ve endeks için 1141 haftalık getiriyle (F=52) performans ölçüleri hesaplandı. AA'nın yıllık Sharpe oranı 0{,}239, endeksinki 0{,}468 bulundu; fark anlamlı değildi (Jobson–Korkie, Memmel düzeltmeli, z=-1{,}34, p=0{,}179).

156.8 Uzman soruları

S1. Sharpe neden aritmetik oran varsayılan, yıllık getiri geometrik?

Getiri bileşik büyümeyi gösterir (geometrik); oran ise ortalama artık getirinin dağılımına oranıdır (Sharpe, 1994) ve \sqrt F ile ölçeklenir. İkisini ayrı seçenek yapmak tanım karışıklığını önler.

S2. Sortino paydası neden toplam gözlem sayısı?

Aşağı sapma, eşik altındaki gözlemlerin değil tüm gözlemlerin ortalama kare sapmasıdır (Sortino ve Forsey, 1996; Kidd, 2012). Yalnız eşik altı gözlemlerle bölmek DD'yi şişirir.

S3. Calmar neden 36 ay?

Young (1991) tanımı son 36 ayın yıllık getirisini o penceredeki maksimum çekilmeye böler. Seri 36 aydan kısaysa tüm örneklem kullanılır ve not yazılır.

S4. Jobson–Korkie neden Memmel düzeltmeli?

Jobson ve Korkie'nin (1981) orijinal varyansında bir hata vardı; Memmel (2003) düzeltmesiyle kullanılır. Test normal ve bağımsız getiri varsayar.

S5. Jensen alfa nasıl yıllıklandırılıyor?

Dönemlik regresyonun kesim noktasından; geometrikte (1+\alpha)^F-1, aritmetikte F\alpha. Bunu belirleyen bir yayın bulunamamıştır; seçim yıllıklandırma yöntemine göredir.

S6. Başka yazılımlarla fark?

Sharpe ve Sortino'nun payı ve yıllıklandırma yöntemi yazılımdan yazılıma değişir. MerQur'da ikisi ayrı seçenektir; Sterling'in tanımı yayımlanmış tek bir kaynağa dayanmaz.

156.9 Sık hatalar ve tuzaklar

  • Yılda dönem sayısını yanlış girmek. Tüm yıllık ölçüler bozulur.
  • Kısa seriyle Calmar ve çekilme yorumlamak. Çekilme örnekleme çok duyarlıdır.
  • Sharpe farkını sıralama olarak okumak. Güven aralığı ve eşitlik testine bakın.
  • Getiri normal değilken Jobson–Korkie'ye güvenmek. Ledoit–Wolf testini açın.
  • MAR'ı seçmemek. Sortino ve Omega MAR'a bağlıdır.

156.10 Kaynaklar

  • Sharpe, W. F. (1994). The Sharpe ratio. Journal of Portfolio Management, 21(1), 49–58. https://doi.org/10.3905/jpm.1994.409501
  • Sortino, F. A., & van der Meer, R. (1991). Downside risk. Journal of Portfolio Management, 17(4), 27–31. https://doi.org/10.3905/jpm.1991.409343
  • Treynor, J. L. (1965). How to rate management of investment funds. Harvard Business Review, 43(1), 63–75.
  • Jensen, M. C. (1968). The performance of mutual funds in the period 1945–1964. Journal of Finance, 23(2), 389–416. https://doi.org/10.1111/j.1540-6261.1968.tb00815.x
  • Keating, C., & Shadwick, W. F. (2002). A universal performance measure. Journal of Performance Measurement, 6(3), 59–84.
  • Jobson, J. D., & Korkie, B. M. (1981). Performance hypothesis testing with the Sharpe and Treynor measures. Journal of Finance, 36(4), 889–908. https://doi.org/10.1111/j.1540-6261.1981.tb04891.x
  • Memmel, C. (2003). Performance hypothesis testing with the Sharpe ratio. Finance Letters, 1, 21–23.
  • Lo, A. W. (2002). The statistics of Sharpe ratios. Financial Analysts Journal, 58(4), 36–52. https://doi.org/10.2469/faj.v58.n4.2453
  • Politis, D. N., & Romano, J. P. (1994). The stationary bootstrap. Journal of the American Statistical Association, 89(428), 1303–1313. https://doi.org/10.1080/01621459.1994.10476870
  • Ledoit, O., & Wolf, M. (2008). Robust performance hypothesis testing with the Sharpe ratio. Journal of Empirical Finance, 15(5), 850–859. https://doi.org/10.1016/j.jempfin.2008.03.002
  • Kidd, D. (2012). The Sortino ratio: Is downside risk the only risk that matters? CFA Institute Investment Risk and Performance, 2012(1), 1–10.
  • Sortino, F. A., & Forsey, H. J. (1996). On the use and misuse of downside risk. Journal of Portfolio Management, 22(2), 35–42. https://doi.org/10.3905/jpm.1996.35
  • Bacon, C. R. (2008). Practical portfolio performance measurement and attribution (2nd ed.). Wiley.