152. Panel Ek Testler ve Tahmin Ediciler
Analiz kimliği: panel_ek · Menü adı: Panel ek testler ve tahmin ediciler · Panel: gui/panels/analyses/panel_ek_panel.py · Motor: stats/panel_ek.py, run_panel_ek (satır 1152–); panel birim kök _ur_blok (467–543), _breitung (312), _harris_tzavalis (338), _hadri (361), _llc (430); CRE _cre (633–697); araç değişkenleri _iv (739); standart hata karşılaştırması _se_kars (833); PCSE _pcse (896); FGLS _fgls (924); Hausman _hausman (1005–1041); Fisher–Johansen _fj (1084–1148)
152.1 Ne işe yarar
Panel veride (birimler × zaman) standart sabit ve rassal etki modellerinin ötesindeki on beş testi tek analizde toplar; her biri ayrı onay kutusuyla açılır. Veri uzun biçimdedir: bir birim sütunu, bir zaman sütunu, değişkenler.
- Panel birim kök: Levin–Lin–Chu, Breitung, Harris–Tzavalis, Hadri; karşılaştırma için Im–Pesaran–Shin ve Maddala–Wu (Fisher-ADF).
- İlişkili rassal etki (CRE): Mundlak (1978) ya da Chamberlain (1982) ve ortalama terimlerinin sıfırlığına Wald testi.
- Panel araç değişkenleri: FE-2SLS, EC2SLS (Baltagi ve Li, 1992), G2SLS (Balestra ve Varadharajan-Krishnakumar, 1987).
- Standart hata karşılaştırması: klasik, birim kümelenmiş, Driscoll–Kraay, çift yönlü kümelenmiş.
- PCSE (Beck ve Katz, 1995).
- Panel FGLS: Parks–Kmenta ya da birim içi serbest kovaryanslı GLS.
- Hausman (1978): klasik ya da dayanıklı.
- Fisher–Johansen panel eşbütünleşme (Maddala ve Kim, 1998).
Ne zaman kullanılır? Birim etkisinin açıklayıcılarla ilişkisini sınamak (Hausman, CRE), içsellik varsa araç değişkeni kullanmak, birimler arası ya da zaman içi bağımlılığa karşı SH seçmek, panel serilerin durağanlığını ve eşbütünleşmesini sınamak.
Ne zaman kullanılmaz?
- Tek zaman serisi ya da tek kesitse: Dayanıklı Standart Hatalı Regresyon (146), Birim Kök Testleri (148).
- Yalnız temel sabit ve rassal etki kestirimi için: Panel Regresyon.
- T çok küçükse (T<15 PCSE; Fisher–Johansen için T\ge2kK+5): ilgili test uygun olmaz.
Sık karıştırılan analizler. Standart hata karşılaştırması 146'daki aynı kestiricilerin panel durumu için bir alt kümesidir. Panel birim kök testleri bu tabloda panel yapısını kullanır (148'deki tek seri testlerinden farklı).
152.2 Varsayımlar ve veri türü
| Varsayım | Ne demek | MerQur'da nasıl denetlenir |
|---|---|---|
| Uzun biçim | Satır = (birim, zaman). | Birim ve zaman sütunu seçilir; (birim, zaman) tekrarı hata. |
| Dengeli panel | Her birim aynı sayıda dönemde. | Levin–Lin–Chu, Breitung, Harris–Tzavalis, Hadri, Chamberlain CRE, PCSE, Parks–Kmenta, Fisher–Johansen dengeli ister; dengesizde çeviri notuyla atlanır. |
| Araçlar | İçsel açıklayıcı için en az o kadar araç. | Araç sayısı yetersizse hata. |
| Dönem sayısı | Testin türüne göre. | Örneğin Fisher–Johansen T\ge2kK+5. |
Eksik değer. Zaman sütunundaki boşluklu yıllar ardışık sayılır. Uç durumlar: açıklayıcı yoksa, içsel açıklayıcı seçilmeden araç değişkeni istenirse, birimler içinde değişmeyen açıklayıcılar (içsel dönüşümde atılır) hata ya da not olarak bildirilir.
152.3 Parametreler
Varsayılanlar panel_ek_panel.py içindeki read_options ve _VARSAYILAN_ONAY (55–57) kodundan okunmuştur.
| Arayüz adı | Varsayılan | Ne yapar | Sonucu nasıl değiştirir |
|---|---|---|---|
| Testler | LLC, Breitung, Hadri, HT, CRE, DK, çift yönlü, PCSE, Hausman açık; IPS/Fisher, FE-2SLS, RE2SLS, G2SLS, FGLS, Fisher–Johansen kapalı | Hangi testlerin çalışacağı. | — |
| Birim kök: deterministik terim | Sabit | Sabit, eğilim, yok. | İstatistik ve kritik değerler. |
| Birim kök: gecikme | SIC | SIC, AIC, Hall, sabit. | LLC ve IPS ADF gecikmesi. |
| Maddala–Wu p değeri yaklaşımı | MacKinnon (1994) | MacKinnon (1994) yaklaşık dağılım, MacKinnon (1996) sayısal dağılım. | Yalnız Maddala–Wu p değerini; 1996 daha duyarlıdır, fark küçüktür. |
| En büyük gecikme, gecikme sayısı | 4, 1 | Seçim üst sınırı; sabit seçimde k. | — |
| Birinci farkları da sına | kapalı | Düzey ve fark. | Ek satırlar. |
| Hadri heterosked.-tutarlı | açık | Birim varyansıyla ağırlıklı LM. | LM. |
| CRE türü | Mundlak | Mundlak ya da Chamberlain. | Ek terimler. |
| CRE dayanıklı | açık | Birim kümelenmiş kovaryans. | Wald. |
| Standart hata modeli, düzeltme | Sabit etki, HC0 | İçsel dönüşüm; HC0 ya da küçük örneklem düzeltmesi. | SH karşılaştırması. |
| Driscoll–Kraay gecikmesi, kuralı | 0 (otomatik), Hoechle | \lfloor4(T/100)^{2/9}\rfloor ya da plm kuralı \lfloor T^{1/4}\rfloor. | DK SH. |
| PCSE AR(1) | yok | Ortak AR(1), Prais–Winsten. | PCSE. |
| FGLS türü, modeli | Parks, havuzlanmış | Parks–Kmenta ya da birim içi serbest. | FGLS. |
| Hausman türü | Klasik | Klasik ya da dayanıklı. | Hausman. |
| Fisher–Johansen: ecdet, K, tekrar | Sabit, 2, 1000 | Johansen belirtimi ve Monte Carlo. | Birim p çözünürlüğü 1/(R+1). |
| Tohum | 12345 | Fisher–Johansen Monte Carlo tohumu. | — |
Arayüz ve motor varsayılanı farklı
Fisher–Johansen onay kutusu arayüzde kapalıdır (panel_ek_panel.py:55–57), ama motorun kendi varsayılan sözlüğünde açıktır (panel_ek.py, _VARSAYILAN). Arayüzden çalışan kullanıcı için varsayılan kapalıdır.
152.4 Veri örneği
Tıp veri setinde dengeli bir panel yer almadığından, MerQur test klasöründeki sentetik panel kullanılır (tests/data/v280_panel_ek_veri1.csv; N=12 birim, T=60 dönem, n=720; CC0): y bağımlı, x1 ve x2 açıklayıcı, z1, z2 araç. Soru: birim etkisi x1, x2 ile ilişkili mi, ve SH seçimi sonucu değiştirir mi? Ayarlar: LLC, Breitung, Hadri, HT, IPS ve Maddala–Wu, CRE (Mundlak, klasik SH), FE-2SLS (x_1 içsel), SH karşılaştırması, PCSE, Hausman (klasik).
152.5 Formüller ve hesap adımları
152.5.1 Panel birim kök testleri
- Levin–Lin–Chu (2002): ortak \rho için havuzlanmış ADF; ön beyazlatma ve \mu^*_T,\sigma^*_T düzeltmesi (LLC Tablo 2); sol kuyruk normal.
- Breitung (2000): ön beyazlatmasız UB istatistiği; sabit için b_t=y_{t-1}-y_0, eğilim için ileri ortogonal dönüşüm. \lambda=\hat\rho/\sqrt{\hat s^2/\sum b^2} (
_breitung, 312–335). - Harris–Tzavalis (1999): sabit T için AR(1) katsayısı \hat\rho; z=(\hat\rho-\mu)/\sqrt v, sabit için \mu=1-3/(T'+1) ve v=\frac{3(17T'^2-20T'+17)}{5N(T'-1)(T'+1)^3} (T' AR(1) regresyonundaki dönem sayısı).
- Hadri (2000): H_0 durağanlık. LM=\frac1N\sum_i\frac{1}{T^2}\sum_t S_{it}^2/\hat\sigma_i^2 (S kısmi toplam); z=\sqrt N\,(LM-\xi)/\zeta; sağ kuyruk.
- Im–Pesaran–Shin ve Maddala–Wu: birim ADF t'lerinin ortalaması ve birim p değerlerinin Fisher birleşimi -2\sum\ln p_i\sim\chi^2(2N); p_i varsayılan olarak MacKinnon (1994) yaklaşımıyla, seçilirse MacKinnon (1996) sayısal dağılım fonksiyonuyla hesaplanır.
Koddaki tercih: Maddala–Wu p değeri yaklaşımı
Birim ADF p değeri varsayılan olarak MacKinnon (1994) yaklaşımıyla hesaplanır. "Maddala–Wu p değeri yaklaşımı" seçeneği MacKinnon (1996) yapıldığında asimptotik sayısal dağılım fonksiyonu kullanılır: 221 olasılık noktasının yanıt yüzeyi kritik değerlerinden, test istatistiğine en yakın 9 nokta üzerinde GLS ile oturtulan üçüncü derece polinom \Phi^{-1}(p)'yi verir. İki yaklaşım küçük farklı p verir; sonuç kararı sınırda değiştirebilir. Seçilen yaklaşım ve kaynak çıktının altında yazılır. IPS ve öteki testler bu seçenekten etkilenmez.
152.5.2 İlişkili rassal etki (CRE)
Mundlak: y_{it}=\beta'x_{it}+\gamma'\bar x_i+\alpha_i+\varepsilon_{it} rassal etki GLS ile kestirilir (\bar x_i birim ortalamaları); Chamberlain: her dönemin değeri x_{is} eklenir (dengeli panel). H_0:\gamma=0 Wald testi:
Dayanıklı seçenekte birim kümelenmiş kovaryans; dengesiz panelde varyans bileşenleri Wallace–Hussain ile. Zaman içinde değişen terimlerin kestirimi (dengeli panelde) içsel dönüşüm (FE) kestirimine eşittir (_cre, 633–697).
152.5.3 Panel araç değişkenleri
- FE-2SLS: içsel dönüşümde iki aşamalı EKK; birinci aşama kısmi F ve Sargan aşırı belirleme testi.
- EC2SLS (Baltagi ve Li, 1992), G2SLS (Balestra ve Varadharajan-Krishnakumar, 1987): rassal etki dönüşümüyle iki aşamalı; birim etkisinin araçlarla ilişkisiz olduğunu varsayar.
152.5.4 Standart hata karşılaştırması
Aynı katsayılar için dört SH (sabit etki, içsel dönüşüm): klasik s^2(X_w'X_w)^{-1}, birim kümelenmiş (Arellano), Driscoll–Kraay (zaman dilimi toplamları üzerinde Bartlett, m=\lfloor4(T/100)^{2/9}\rfloor) ve çift yönlü \widehat V_{\mathrm{birim}}+\widehat V_{\mathrm{zaman}}-\widehat V_{\mathrm{birim\times zaman}} (Cameron, Gelbach ve Miller, 2011). Varsayılan düzeltme HC0'dır; isteğe bağlı küçük örneklem düzeltmesi \sqrt{\tfrac{g}{g-1}\tfrac{nT-1}{nT-k}} (_vcov_kume, _vcov_dk, _vcov_cift, 601–630). Formüller 146.5.3 ve 146.5.4'teki gibidir.
152.5.5 PCSE ve FGLS
PCSE: katsayılar havuzlanmış EKK (isteğe bağlı Prais–Winsten); \hat\Sigma=\hat E\hat E'/T (N\times N eşzamanlı kovaryans) ile
Parks–Kmenta FGLS T\ge N ister (\hat\Sigma EKK artıklarından, tek adımlı); birim içi serbest kovaryanslı GLS N\ge T ister.
152.5.6 Hausman
İçsel dönüşüm (FE) ve rassal etki (Swamy–Arora) katsayıları farkı:
\widehat V_{FE}-\widehat V_{RE} pozitif tanımlı değilse uyarı verilir ve istatistik mutlak değerle yazılır. Dayanıklı seçenekte birim kümelenmiş yardımcı regresyon kullanılır (_hausman, 1005–1041).
152.5.7 Fisher–Johansen
Her birim için Johansen iz ve en büyük özdeğer istatistikleri; birim p değerleri aynı örneklem uzunluğunda H_0 (bağımsız rassal yürüyüş) altında Monte Carlo ile, p_i=(1+\#\{S^*\ge S_i\})/(R+1); Fisher birleşimi -2\sum\ln p_i\sim\chi^2(2N) (_fj).
152.6 Elle hesap
Bağımsız numpy betiği (dogrulama/cilt9/panel_ek.py). N=12, T=60, n=720.
Adım 1 — Sabit etki. Birim ortalamaları çıkarılır: \hat\beta_{FE}=(0{,}808290;\ 0{,}489600); s_e^2=\mathrm{RSS}/(nT-N-k)=0{,}519389; klasik SH =(0{,}009026;\ 0{,}013212).
Adım 2 — Küme ve Driscoll–Kraay. Birim toplamları M_i=\sum_tX_{w,it}e_{it}: Arellano HC0 SH =(0{,}008234;\ 0{,}022895). DK, m=\lfloor4(60/100)^{2/9}\rfloor=3: SH =(0{,}015803;\ 0{,}014218).
Adım 3 — Rassal etki (Swamy–Arora). \hat\sigma^2_u=1{,}074237; \theta=1-\sqrt{\sigma_e^2/(\sigma_e^2+T\sigma_u^2)}=0{,}910592; \hat\beta_{RE}=(0{,}811739;\ 0{,}489729).
Adım 4 — Hausman. \hat\beta_{FE}-\hat\beta_{RE}=(-0{,}003449;\ -0{,}000129); H=30{,}6296, sd=2.
Adım 5 — Mundlak. Ortalama terimleri: \widehat\gamma=(0{,}2164;\ 0{,}0744); zaman içinde değişen katsayılar FE ile aynı.
152.6.1 Doğrulama: MerQur, Python ve R
| Büyüklük | MerQur | Bağımsız Python | R (plm) |
Sonuç |
|---|---|---|---|---|
| FE katsayıları | 0,8083; 0,4896 | 0,808290; 0,489600 | 0,8082902; 0,4895998 | ✓ |
| Arellano HC0 SH | 0,0082; 0,0229 | 0,008234; 0,022895 | 0,00823439; 0,02289459 | ✓ |
| Driscoll–Kraay m=3 SH | 0,0158; 0,0142 | 0,015803; 0,014218 | 0,01580304; 0,0142175 | ✓ |
| Hausman \chi^2(2) | 30,6296 | 30,629644 | 30,62964 | ✓ |
| Levin–Lin–Chu (y) | −3,827 | — | −3,827133 | ✓ |
| Mundlak ortalama katsayıları | 0,2164; 0,0744 | 0,216440; 0,074362 | — | ✓ |
R 4.5.3 ve plm ile bu çalışmada çalıştırıldı (dogrulama/cilt9/panel_ek.R). Öteki testler (Breitung, Harris–Tzavalis, Hadri, PCSE, FGLS, Fisher–Johansen, FE-2SLS, EC2SLS, G2SLS, IPS, Maddala–Wu) için bağımsız numpy hesabı ve R plm sonuçları MerQur test takımında sabittir (tests/data/v280_panel_ek_ref.json, v280_panel_ek_pet_ref.json; tests/test_v280_panel_ek.py); Petersen (2009) yayımlı SH sayıları (OLS 0,0286; firmaya göre küme 0,0506; çift yönlü 0,0536) ayrıca eşleşir.
Maddala–Wu için R varsayılanıyla karşılaştırma
plm::purtest varsayılan olarak (kuruluysa) MacKinnon (1996) yaklaşımını kullanır. MerQur varsayılanı MacKinnon (1994)'tür; R'de p.approx = "MacKinnon1994" ile eşleşme 10^{-6}'dır. MerQur'da MacKinnon (1996) seçildiğinde R varsayılanıyla bağıl fark, 9 sınama durumunda istatistikte 3\times10^{-7}, p değerinde 5\times10^{-7} altındadır (tests/test_v281_mackinnon1996.py).
152.7 Çıktıyı okuma
PANEL BİRİM KÖK TESTLERİ (deterministik terim: Sabit; α = 0,05)
y Levin-Lin-Chu birim kök -3,827 <,0001 H0 reddedilir: durağan
y Hadri durağanlık 60,920 <,0001 H0 reddedilir: birim kök
İLİŞKİLİ RASSAL ETKİ WALD TESTİ
Mundlak: birim ortalamaları = 0 9,1675 2 0,0102 H0 reddedilir (sabit etki tercih edilir)
PANEL ARAÇ DEĞİŞKENLİ KESTİRİMLER
FE-2SLS x1 0,7960 0,0121 65,665 <,0001
Birinci aşama kısmi F: x1 441,1464 2 705 <,0001
Sargan 2,5431 1 - 0,1108
STANDART HATA KARŞILAŞTIRMASI
x1 klasik 0,0090 | Arellano 0,0082 | Driscoll-Kraay (m = 3) 0,0158 | çift yönlü 0,0127
HAUSMAN TESTİ
Hausman (klasik) 30,6296 2 <,0001 H0 reddedilir: sabit etki tercih edilir
| Öğe | Ne yazar | Nasıl yorumlanır |
|---|---|---|
| Birim kök tablosu | Her değişken, her test. | Hadri'nin H_0'ı zıttır; çelişki seri sınırda ya da kırılmalı olabilir. |
| CRE Wald | Birim ortalamalarının sıfırlığı. | Ret: birim etkisi açıklayıcılarla ilişkili, sabit etki tercih. |
| Birinci aşama F, Sargan | Araç gücü ve aşırı belirleme. | F>10 güçlü araç; Sargan'da küçük p araçlardan birinin dışsal olmadığını gösterir. |
| SH karşılaştırması | Aynı katsayı, dört SH. | Driscoll–Kraay büyük T ister; birim kümelenmiş N küçükse güvenilmez. |
| Hausman | FE–RE farkı. | Ret: sabit etki ya da CRE. |
Bu örnekte Hausman ve Mundlak aynı yöne işaret eder: birim etkisi x_1 ile ilişkilidir, rassal etki kestirimi tutarlı değildir. x_1 katsayısı FE'de 0,808, FE-2SLS'te 0,796'dır; Sargan p=0{,}11 ile araçlara itiraz yoktur.
Hausman testi sabit ve rassal etki katsayılarının farklı olduğunu gösterdi, \chi^2(2)=30{,}63, p<0{,}001. Mundlak ortalama terimlerinin birlikte sıfır olduğu hipotezi reddedildi, \chi^2(2)=9{,}17, p=0{,}010. Bu nedenle sabit etki (ya da ilişkili rassal etki) kestirimi tercih edildi.
152.8 Uzman soruları
S1. Hausman ile Mundlak Wald arasında fark ne?
Klasik Hausman, \widehat V_{FE}-\widehat V_{RE} farkına dayanır ve rassal etkinin H_0 altında etkin olduğunu varsayar; fark matrisi pozitif tanımlı olmayabilir. Mundlak Wald bu etkinlik varsayımına bağlı değildir ve birim kümelenmiş dayanıklı kovaryansla kullanılabilir. İkisi aynı kavramı (birim etkisi ile açıklayıcıların ilişkisi) sınar.
S2. Dengeli olmayan panelde ne olur?
Bazı testler dengeli panel ister ve çeviri notuyla atlanır. CRE'de dengesizde varyans bileşenleri Wallace–Hussain ile kestirilir.
S3. Driscoll–Kraay gecikmesi neden \lfloor4(T/100)^{2/9}\rfloor ve \lfloor T^{1/4}\rfloor değil?
Hoechle (2007) ve Newey–West (1994) kuralı varsayılandır; plm::vcovSCC varsayılanı \lfloor T^{1/4}\rfloor'dir. İkisi de yayımlıdır; "plm kuralı" seçeneği ikincisini verir.
S4. FE-2SLS ile EC2SLS'in farkı?
FE-2SLS birim etkisini içsel dönüşümle atar (birim etkisi içsel olabilir). EC2SLS ve G2SLS birim etkisinin araçlarla ilişkisiz olduğunu varsayar; bu daha etkindir ama daha kısıtlayıcıdır.
S5. Fisher–Johansen p değerleri neden Monte Carlo?
MacKinnon–Haug–Michelis tablolarına erişilemediğinden birim p değerleri aynı örnek uzunluğunda H_0 (rassal yürüyüş) altında Monte Carlo ile bulunur; en küçük p 1/(R+1)'dir.
S6. R ile karşılaştırınca fark var mı?
Maddala–Wu p değerleri R varsayılanıyla karşılaştırılacaksa "Maddala–Wu p değeri yaklaşımı" için MacKinnon (1996) seçilmelidir; varsayılan MacKinnon (1994) ile fark bu bölümdeki örnek veride 3 imes10^{-4}'ün altındadır. IPS'nin R'den farkı ayrı bir konudur (IPS tablosu). Öteki testler R plm ve bağımsız hesapla 10^{-6} içinde eşleşir. PCSE ve Parks tek adımlıdır (yinelemesiz).
152.9 Sık hatalar ve tuzaklar
- Birim kök testlerini tek başına karar saymak. Hadri ile ötekiler çelişebilir.
- Küçük N ile birim kümelenmiş SH'ye güvenmek. Küme sayısı az ise SH aşağı yanlıdır.
- Dengesiz panelde testlerin atlandığını fark etmemek. Çıktıda "atlanan" notu vardır.
- Zayıf araçlarla FE-2SLS yorumlamak. Birinci aşama F'ye bakın.
- Klasik Hausman'ı mutlak değerle okumamak. Fark matrisi pozitif tanımlı değilse uyarı çıkar.
152.10 Kaynaklar
- Levin, A., Lin, C.-F., & Chu, C.-S. J. (2002). Unit root tests in panel data: Asymptotic and finite-sample properties. Journal of Econometrics, 108(1), 1–24. https://doi.org/10.1016/S0304-4076(01)00098-7
- Harris, R. D. F., & Tzavalis, E. (1999). Inference for unit roots in dynamic panels where the time dimension is fixed. Journal of Econometrics, 91(2), 201–226. https://doi.org/10.1016/S0304-4076(98)00076-1
- Hadri, K. (2000). Testing for stationarity in heterogeneous panel data. The Econometrics Journal, 3(2), 148–161. https://doi.org/10.1111/1368-423X.00043
- Im, K. S., Pesaran, M. H., & Shin, Y. (2003). Testing for unit roots in heterogeneous panels. Journal of Econometrics, 115(1), 53–74. https://doi.org/10.1016/S0304-4076(03)00092-7
- Maddala, G. S., & Wu, S. (1999). A comparative study of unit root tests with panel data and a new simple test. Oxford Bulletin of Economics and Statistics, 61(S1), 631–652. https://doi.org/10.1111/1468-0084.0610s1631
- Mundlak, Y. (1978). On the pooling of time series and cross section data. Econometrica, 46(1), 69–85. https://doi.org/10.2307/1913646
- Chamberlain, G. (1982). Multivariate regression models for panel data. Journal of Econometrics, 18(1), 5–46. https://doi.org/10.1016/0304-4076(82)90094-X
- Baltagi, B. H., & Li, Q. (1992). A note on the estimation of simultaneous equations with error components. Econometric Theory, 8(1), 113–119. https://doi.org/10.1017/S0266466600010768
- Balestra, P., & Varadharajan-Krishnakumar, J. (1987). Full information estimations of a system of simultaneous equations with error component structure. Econometric Theory, 3(2), 223–246. https://doi.org/10.1017/S0266466600010318
- Beck, N., & Katz, J. N. (1995). What to do (and not to do) with time-series cross-section data. American Political Science Review, 89(3), 634–647. https://doi.org/10.2307/2082979
- Hausman, J. A. (1978). Specification tests in econometrics. Econometrica, 46(6), 1251–1271. https://doi.org/10.2307/1913827
- Cameron, A. C., Gelbach, J. B., & Miller, D. L. (2011). Robust inference with multiway clustering. Journal of Business & Economic Statistics, 29(2), 238–249. https://doi.org/10.1198/jbes.2010.07136
- Driscoll, J. C., & Kraay, A. C. (1998). Consistent covariance matrix estimation with spatially dependent panel data. Review of Economics and Statistics, 80(4), 549–560. https://doi.org/10.1162/003465398557825
- Maddala, G. S., & Kim, I.-M. (1998). Unit roots, cointegration, and structural change. Cambridge University Press.
- MacKinnon, J. G. (1994). Approximate asymptotic distribution functions for unit-root and cointegration tests. Journal of Business & Economic Statistics, 12(2), 167–176. https://doi.org/10.1080/07350015.1994.10510005
- MacKinnon, J. G. (1996). Numerical distribution functions for unit root and cointegration tests. Journal of Applied Econometrics, 11(6), 601–618. Yanıt yüzeyi katsayıları yazarın izniyle kullanılmıştır.