İstatistik Sözlüğü → Uyum sınırları (Bland-Altman)
Uyum sınırları (Bland-Altman)kavram
İki ölçüm yönteminin aynı birimlerde verdiği sonuçlar arasındaki farkların yaklaşık %95'inin içinde kalması beklenen aralık.
Bland-Altman yaklaşımında her birim için iki yöntemin farkı (D) ve ortalaması (A) hesaplanır. Farkların ortalaması sistematik yanlılığı, uyum sınırları ise bireysel farkların ne kadar yayıldığını gösterir: LoA = ortalama fark ± 1,96 × farkların standart sapması. Farklar ortalamaya karşı çizilir; böylece yanlılığın ve yayılımın ölçüm düzeyiyle değişip değişmediği görülür.
İki yöntem arasında yüksek korelasyon olması uyum anlamına gelmez; korelasyon yalnızca birlikte değişimi ölçer. Uyum sınırlarının kabul edilebilir olup olmadığı istatistiksel değil klinik ya da teknik bir karardır ve veri görülmeden belirlenmelidir. Yöntem, farkların yaklaşık normal dağıldığını ve yanlılığın ve yayılımın ölçüm aralığı boyunca sabit olduğunu varsayar; aksi durumda log dönüşümü ya da regresyon tabanlı uyum sınırları kullanılır. Sınırlar da örneklem tahminidir ve güven aralıklarıyla birlikte raporlanmalıdır.
Gündelik bir örnek
Yeni bir parmak ucu cihazının ölçtüğü kan şekeri, laboratuvar ölçümüyle 60 hastada karşılaştırılıyor. Farkların ortalaması 3 mg/dL, standart sapması 6 mg/dL; uyum sınırları yaklaşık -9 ile +15 mg/dL arasıdır. Hekimler önceden ±10 mg/dL'lik farkı kabul edilebilir saydıysa, cihaz bu ölçüte göre yeterince uyumlu değildir.
MerQur'da
Bland-Altman Uyum Analizinde temel çıktıdır; 'Ek çıktılar: Regresyon tabanlı LoA' farkın ortalaması ya da yayılımı ölçüm düzeyiyle değiştiğinde kullanılır, 'Klinik kabul sınırı Δ' ise sınırların önceden belirlenmiş ±Δ içinde olup olmadığını raporlar.