Servetifünun Dönemi Türk Şiiri
Servetifünun Dönemi Türk Şiiri
Servet-i Fünun (1896-1901) şiiri, Tevfik Fikret ve Cenap Şahabettin önderliğinde, "SANAT İÇİN SANAT" anlayışıyla, BİREYSEL (aşk, tabiat, melankoli) temaları işleyen, DİL bakımından AĞIR ve SÜSLÜ, Batı (Fransız Parnasizm/Sembolizm) etkisindeki bir şiirdir. Bu dönemde ARUZ ölçüsü Türkçeye BAŞARIYLA uygulanmış, "SERBEST MÜSTEZAT" gibi biçimsel YENİLİKLER (dize uzunluklarının serbestleşmesi) getirilmiştir; şiir dili günlük hayattan UZAKLAŞMIŞTIR.
Gerçek Sınav Sorusu
▪ Servetifünun Dönemi’nde parnasizmin temsilcisi olarak kabul edilen en büyük şairdir. ▪ Servetifünun Dönemi’nde yazdığı Batı tekniğine uygun güçlü romanlarıyla tanınmıştır. ▪ Elhân-ı Şitâ şiiriyle sembolizmin önemli bir örneğini vermiştir. ▪ Servetifünun sanatçıları içinde eleştirileri ile tanınır. Yukarıdaki cümlelerde hakkında bilgi verilmeyen sanatçı hangisidir?
A) Halit Ziya Uşaklıgil
B) Tevfik Fikret
C) Cenap Şahabettin
D) Hüseyin Cahit Yalçın
E) Mehmet Rauf
- Servetifünun'da PARNASİZMİN temsilcisi (en büyük şair) olma, Batı tekniğine uygun ROMANLAR yazma, "Elhân-ı Şitâ" ile SEMBOLİZM örneği verme ve ELEŞTİRİLERİYLE tanınma özelliklerinin HER BİRİ TEVFİK FİKRET'e ait olduğundan, hakkında bilgi VERİLMEYEN sanatçı Fikret DEĞİL, listede OLMAYAN Halit Ziya Uşaklıgil'dir (roman ÖZELLİĞİ Fikret'e değil Halit Ziya'ya aittir, dolayısıyla METİNDE Halit Ziya HAKKINDA bilgi YOKTUR); cevap A'dır.