İstatistik Sözlüğü → Spline ve baz fonksiyonu sayısı (k)
Spline ve baz fonksiyonu sayısı (k)kavram
Bir değişkenin etkisini, düğüm noktalarında düzgünce birleştirilmiş parçalı polinomlarla esnek biçimde modelleyen fonksiyonlar ve bu esnekliğin üst sınırını belirleyen baz sayısı.
Spline, x ekseni düğüm noktalarıyla parçalara ayrılıp her parçaya bir polinom (çoğu zaman kübik) uydurulması ve parçaların düğümlerde kesintisiz ve kırıksız birleştirilmesiyle elde edilir. Uygulamada bir spline, k tane baz fonksiyonunun ağırlıklı toplamı olarak yazılır; böylece doğrusal olmayan bir ilişki bile doğrusal regresyon tekniğiyle kestirilebilir. Tek bir yüksek dereceli polinomdan farkı, verinin bir bölgesindeki uyumun uzak bölgeleri bozmamasıdır.
Genelleştirilmiş toplamsal modellerde (GAM) cezalı regresyon splineları kullanılır: k esnekliğin üst sınırını belirler, gerçekte kullanılan esneklik (etkin serbestlik derecesi) ise bir pürüzlülük cezasıyla, genellikle REML ya da GCV ile seçilir. Bu yüzden k'nın kesin değeri, yeterince büyük olduğu sürece sonucu pek değiştirmez. k çok küçükse fonksiyon gerçek ilişkiyi yakalayamaz; bu durum k-indeksinin 1'in altında ve ilgili p-değerinin küçük olmasıyla anlaşılır ve k artırılmalıdır (Wood). Çok büyük k ise yalnızca hesap süresini artırır.
Gündelik bir örnek
Bir kentte günlük sıcaklık ile elektrik tüketimi arasındaki ilişki düz bir çizgi değil: çok soğuk günlerde ısıtma, çok sıcak günlerde klima yüzünden tüketim artıyor, ılık günlerde en düşük düzeyde kalıyor. Bir spline bu U biçimli ilişkiyi, bir ucu düzeltmek için öbür ucu bozmadan izleyebilir.
MerQur'da
Genelleştirilmiş Toplamsal Modelde 'Spline sayısı (k)' (terim başına taban fonksiyonu sayısı) ve 'Ek çıktı: Temel boyut yeterliliği (k-indeksi)'.
Bu kavramın geçtiği analizler
Genelleştirilmiş Toplamsal Model