İstatistik Sözlüğü → Harita sınıflama yöntemleri (eşit aralık, kantil, doğal kırılmalar)
Harita sınıflama yöntemleri (eşit aralık, kantil, doğal kırılmalar)kavram
Tematik bir haritada sürekli değerlerin renk sınıflarına nasıl bölüneceğini belirleyen kurallar.
Eşit aralık yöntemi değer aralığını eşit genişlikte sınıflara böler (ör. 0-20, 20-40, …); okunması kolaydır ama çarpık verilerde gözlemlerin çoğu bir iki sınıfta toplanır. Kantil (çeyreklik) yöntemi her sınıfa yaklaşık eşit sayıda birim koyar; renkler dengeli dağılır ama birbirine çok yakın değerler farklı sınıflara, çok farklı değerler aynı sınıfa düşebilir. Doğal kırılmalar (Jenks) sınıf içi varyansı en küçükleyip sınıflar arası farkı en büyükleyen sınırları arar; Fisher'in dinamik programlama algoritması bu en iyi sınırları kesin olarak bulur.
Aynı veri farklı sınıflamalarla çok farklı izlenimler verebilir; bir sorunun 'yaygın' ya da 'yerel' görünmesi yöntem seçimine bağlı olabilir. Sınıf sayısı da sonucu etkiler: çok az sınıf bilgiyi gizler, çok fazla sınıf renkleri ayırt etmeyi zorlaştırır. Jenks sınırları veriye özgü olduğu için farklı tarihlerin haritalarını karşılaştırmak için uygun değildir; zaman içi karşılaştırmalarda sabit sınırlar tercih edilir.
Gündelik bir örnek
Bir ildeki 50 köyün nüfus yoğunluğu haritalanıyor; köylerin çoğu 10-50 kişi/km² arasında, iki ilçe merkezi ise 800 kişi/km²'nin üstünde. Eşit aralıkla 5 sınıf kullanılırsa 48 köy aynı açık renkte kalır. Kantil yöntemi her renge 10 köy düşürür ve köyler arasındaki farkları gösterir; Jenks ise iki merkezi ayrı bir sınıfa ayırıp geri kalanını doğal gruplara böler.
MerQur'da
Hexbin Haritasında 'Sınıflama (Sürekli renk, Eşit aralık, Çeyreklik, Doğal kırılmalar (Jenks)) ve sınıf sayısı' seçeneği; lejantta sınıf sınırları ve sınıf başına hücre sayısı gösterilir.