Toprak altındaki bir yumrudan alınan doku örneği nişasta taneleri bakımından zengindir ve renksizdir. Bu yumru topraktan çıkarılıp bir süre ışıkta bekletildiğinde yüzeye yakın bölgeleri yeşile döner.
Bu gözlemden depo parankiması hücreleriyle ilgili,
I. Yeşilleşen bölgede depolanan nişasta, ışığın etkisiyle kloroplasta dönüşmüştür.
II. Bu hücreler olgunlukta canlılığını korumaktadır.
III. Hücrelerdeki renksiz plastitler ışık etkisiyle renk değiştirmiştir.
yargılarından hangilerine ulaşılabilir?

Bir öğrenci, temel doku çeşitlerini bitkilerdeki örnekleriyle aşağıdaki gibi eşleştirmiştir:
I. Depo parankiması – patates yumrusunun iç kısmı
II. Havalandırma parankiması – nilüfer yaprak sapı
III. Kollenkima – keten bitkisinin dokuma lifleri
IV. Sklerenkima – ceviz kabuğu
V. Özümleme parankiması – havuç kökünün turuncu etli kısmı
VI. Kollenkima – genç yaprak saplarında epidermisin altındaki şeritler
VII. Su depo parankiması – kaktüs gövdesinin etli iç kısmı
VIII. Sklerenkima – armut meyvesinin etindeki sert taneler
IX. Havalandırma parankiması – ıspanak yaprağının üst yüzündeki sık dizili, kloroplastça zengin tabaka
Bu eşleştirmelerden kaç tanesi doğrudur?

Havuç kökünün depo bölgesinden, mikroskopla yalnız depo parankiması hücrelerinden oluştuğu doğrulanan küçük doku parçaları alınmıştır. Bu parçalar gerekli besin ve bitki hormonlarını içeren steril bir ortamda yetiştirildiğinde hücreler bölünmeye başlamış, önce düzensiz bir hücre kümesi, ardından kök ve sürgün taşıyan yeni havuç bitkileri oluşmuştur.
Bu sonuç, depo parankiması hücreleriyle ilgili aşağıdakilerden hangisini gösterir?

Bir bitkinin gövdesinde, sklerenkima liflerine dönüşecek hücreler büyüme ucundan aşağıya doğru farklı bölgelerde incelenmiştir:
• Uzamakta olan bölgede bu hücrelerin çeperi ince ve ligninsizdir; hücreler çekirdek ve sitoplazma taşır.
• Uzamasını tamamlamış bölgede hücrelerin çeperinde lignin birikmektedir; hücreler hâlâ çekirdek ve sitoplazma taşır.
• Daha olgun bölgede hücrelerin çeperi kalın ve ligninlidir; hücrelerin içi boştur ve bölge bitkiye desteklik sağlamayı sürdürür.
Bu gözlemlere göre,
I. Lignin birikimi, hücre uzamasını tamamladıktan sonra başlar.
II. Çeperdeki lignin, protoplast henüz canlıyken biriktirilir.
III. Protoplastın ölmesiyle bu hücrelerin desteklik görevi sona erer.
IV. Olgun lif hücreleri gerektiğinde yeniden bölünerek yara dokusu oluşturabilir.
ifadelerinden hangileri doğrudur?

Şemada, bir bitkiden alınan iki destek dokusunun (K ve L) çeper özellikleri karşılaştırılmıştır.
Bu karşılaştırmaya dayanarak,
I. L dokusunun çeperindeki birikim, hücrenin çevresiyle madde alışverişini güçleştirir.
II. K dokusunun çeperinde biriken madde, bitkinin kendi ürettiği bir polisakkarittir.
III. L dokusunun çeperinde biriken madde, K dokusundakinin su çekme yeteneği artmış bir biçimidir.
yargılarından hangileri doğrudur?

Aynı bitkiden alınan, genetik olarak özdeş çelikler iki gruba ayrılmıştır. K grubu tam güneş ışığında, L grubu gölgede yetiştirilmiş; diğer koşullar eşit tutulmuştur. Gelişen yaprakların kesitlerinde K grubunda palizat parankimasının 2-3 hücre katı, L grubunda ise tek hücre katı hâlinde olduğu; birim yaprak alanındaki kloroplast sayısının K grubunda daha fazla olduğu görülmüştür.
Bu sonuçlara göre,
I. Palizat parankimasının kat sayısı, çevre koşuluna göre değişebilir.
II. Gruplar arasındaki kat sayısı farkı, genetik bir değişimle açıklanamaz.
III. L grubunun yapraklarında özümleme parankiması bulunmaz.
IV. K grubunda kazanılan çok katlı palizat yapısı, bu bitkilerin tohumdan gelişen yavrularına aktarılır.
ifadelerinden hangileri doğrudur?

Bir bitkinin uzamasını sürdüren genç gövdesinde desteklik büyük ölçüde kollenkima ile sağlanırken, uzamasını tamamlamış olgun gövdesinde bu görevi sklerenkima üstlenir.
İki dokunun bitkideki bu dağılımı aşağıdakilerden hangisiyle açıklanır?

Özümleme, depo, havalandırma ve iletim parankiması bir bitkide birbirinden farklı görevler üstlenir.
Bu dört parankima çeşidinin ortak özelliği olarak,
I. hücrelerinde bol miktarda kloroplast bulunması,
II. hücrelerinin olgunlukta canlı kalması,
III. çeperlerinin ligninle kalınlaşması
özelliklerinden hangileri gösterilebilir?

Bir otsu bitkinin genç gövdesinden ve yaprağından hazırlanan kesitlerde, olgun hâldeki hücreler özelliklerine göre gruplandırılıp sayılmıştır:
• K: ince çeperli, hücreler arası boşluklu, nişasta taneli hücreler — 480
• L: çeperi yalnız köşelerde selüloz ve pektinle kalınlaşmış, uzamakta olan bölgedeki hücreler — 120
• M: uzun, iğ biçimli, çeperi baştan başa ligninle kalınlaşmış hücreler — 150
• N: kısa, çeperi ligninle kalınlaşmış, sert tanecik oluşturan hücreler — 50
• P: sık dizili, silindir biçimli, kloroplastça zengin hücreler — 200
Buna göre sayılan hücrelerin yüzde kaçı canlıdır?